دردناک ترین واقعیت در خانه های اشتراکی تهرانی ها؛ 3 خانواده زیر یک سقف !

 افزایش هزینه‌ مسکن در سبدخانوار، فشار مضاعفی را به جیب مردم تحمیل کرده‌ است و عمده درآمد صرف تامین سرپناه‌می‌شود. نرخ اجاره‌نشینی شهری در کل کشور از ۱۸درصد در سال ۱۳۶۵ طی ۳۰سال به ۳۸درصد در سال ۱۳۹۵ رسید. سال ۱۳۹۸ در تهران ۴۲درصد مردم مستأجر شدند و اکنون در سال ۱۴۰۰ تعداد مستاجران پایتخت از مالکان بیشتر شده‌ است. آمارهای رسمی در تهران حکایت از سهم ۶۰درصدی اجاره‌بها از هزینه‌های جاری دارد اما رستم قاسمی، وزیر راه و شهرسازی این رقم را ۷۰ درصد می‌داند این بدین معناست که دست‌کم پنج میلیون نفر در تهران زیر بار هزینه‌های کمرشکن اجاره‌بها در پایتخت مجبور به صرفه‌جویی در سایر هزینه‌های جاری مانند بهداشت،سلامت و تغذیه هستند.

 بنا به مشاهدات میدانی، در برخی مناطق علاوه بر حاشیه‌نشینی این‌روزها، پدیده جدیدی در پایتخت شکل گرفته‌است که در آن سه خانواده یک واحد مسکونی سه‌خوابه را اجاره و از سرویس بهداشتی و حمام به صورت مشترک استفاده می‌کنند.

 تعداد این خانه‌های اشتراکی به سرعت در حال افزایش است و تقاضا برای هم‌خانه شدن به منظور کاهش هزینه‌ها نیز شدت گرفته‌است.

 افزایش هزینه‌مسکن بسیاری از مستاجران را مجبور به نقل مکان به واحدهای کوچک‌تر یا تغییر منطقه کرده‌ است.

 به گفته یکی از فعالان حوزه مسکن با بالارفتن اجاره‌بها، تقاضا برای سکونت در حاشیه‌شهر افزایش داشته‌است. اگر این روند ادامه یابد در آینده نزدیک حاشیه‌نشینی بر شهرنشینی غلبه خواهدکرد و باید منتظر حلبی‌آبادهای پرجمعیت در اطراف تهران باشیم.